|
De verklaring voor het succes zit voor een groot deel in het gevoel van
gasten dat ze een extraatje krijgen.
Natuurlijk betalen ze er gedeeltelijk voor, maar restaurants doen ook
een duit in het zakje.
Daarnaast voelt kunst zich ook prima thuis in een culinaire omgeving,
stelt Gielen.
"Een goed restaurant kan het niet maken om posters aan de muur te
hebben. Kunst is hier noodzaak."
Restaurants mogen zelf weten hoe lang ze met hun Taste of Art-menu's
doorgaan, als het maar minimaal een jaar is.
Sommige haken na dat jaar af, andere zoals Des Indes in Den Haag
en Bukowski in Breda zijn al aan hun derde bord bezig.
Dat de restaurants zélf hun kunstenaars mogen kiezen, ziet de 48-jarige
Gielen eerder als een voor- dan als een nadeel.
"Er zitten heus wel eens ontwerpen bij waarvan ik zeg: 'hè,
moet dat nou?', maar aan de andere kant vind ik dat het iets van
de restaurants zelf is. Dat maakt het ook persoonlijker."
Tot de grote groep kunstenaars die zich aan het project hebben gelieerd,
behoren Lucebert, Jules Deelder, Armando,
Robert Terwindt, Clemens Briels, Charlotte Molenkamp, Robert Combas en
Juffrouw Mier.
Dat levert een grote variatie op waarvoor zelfs ruilbeurzen in het leven
zijn geroepen.
"Laatst kwam ik mensen tegen die tegen mij zeiden: 'Wij gaan elke
maand met een clubje in een ander restaurant eten om
weer een bord te scoren.' Dat doet mij wel wat", zegt de directeur
die tevens docent is aan de NHTV in Breda.
Taste of Art staat nu steviger op z'n poten. Daar zijn wel enkele jaren
voor nodig geweest, geeft hij toe.
"Ik heb het wiel opnieuw moeten uitvinden, zal ik maar zeggen. Jammer,
maar zo is het gegaan."
En riep hij al drie jaar geleden dat het niet lang zou duren tot New York
zou aanhaken, dat is er nog steeds niet van gekomen.
Mede vanwege de zwakke dollar. "Het zal niet lang meer duren."
Met België is een begin gemaakt in Oostende, Antwerpen en Brussel.
Voorlopig gaat de meeste energie uit naar
de verovering van Frankrijk. Als ambassadeur zal Robert Skalli van het
gelijknamige Zuid-Franse wijnhuis fungeren.
De samenwerking met deze kunstminnaar is er al, via een dit voorjaar uitgeschreven
wedstrijd. (Zie kader).
Skalli levert tevens de wijn voor de Taste of Art-menu's, met etiketten
die passen bij de borden.
Voeg daaraan toe bijbehorende espressokopjes en je kunt al spreken van
een totaalbeleving waar het Gielen om te doen is.
Bovendien ziet hij zijn project als een platform voor Nederlandse kunstenaars
om te exposeren.
De winst die het bedrijf boekt, wordt vrijwel geheel doorgesluisd naar
markt- en productontwikkeling.
Het assortiment kan immers nog gemakkelijk uitgebreid worden, meent Gielen.
Hij laat een linnen proefservet zien met een opdruk van de Bredase kunstenares
Marianne Naerebout.
"Kijk, dit is toch hartstikke leuk? Zeg nou zelf!"
www.taste-of-art.com
'Oneindige lijnkunst wint wedstrijd
Susan de Waardt (Den Haag, 1969) is gisteren in Amsterdam uitverkoren
tot winnaar van de wedstrijd die dit voorjaar is
uitgeschreven door het Bredase bedrijf Taste of Art en het Zuid-Franse
wijnhuis Robert Skalli.
Haar schilderij is gekozen uit 25 inzendingen.
Thema van de wedstrijd was de oneindige lijn, naar
het logo van het wijnhuis.
Op het bord zijn drie voluptueuze dames te zien die elkaar voorzien van
petits fours.
Eén dame draagt een meetlint als ceintuur, als symbool voor het
oneindige lijnen.
De prijs is de productie van een bord met het winnende ontwerp voor het
Amsterdamse restaurant Rosarium.
Daarnaast komt het ontwerp op het etiket van de wijnflessen en de espressokopjes.
|